Nature of nurture? Seksueel machtsmisbruik vanuit een multidisciplinair perspectief

Na de beschuldigingen die vorig jaar aan het adres van filmproducent Harvey Weinstein waren gericht wegens seksuele intimidatie, verspreidde de hashtag #MeToo zich als een virus door de Verenigde Staten. Vrouwen en mannen wereldwijd deelden hun ervaringen met seksuele intimidatie/misbruik, betuigden steun aan de slachtoffers en riepen op tot bewustwording en  actie. Tijdens de Golden Globes – die in het teken stond van #MeToo – stond Oprah Winfrey met haar speech stil bij het misbruik in Hollywood. Zij sprak zich uit tegen mannen die hun macht misbruiken: “Veel te lang zijn vrouwen die hun waarheid durfden te vertellen niet geloofd als ze zich uitspraken tegen mannen met macht.”

Steeds meer verhalen van seksueel misbruik lijken aan de oppervlakte te komen. Op woensdag 24 januari werd er 175 jaar cel geëist tegen voormalig arts van het Amerikaanse turnteam, Larry Nasser, nadat meer dan 150  vrouwen een aanklacht hadden ingediend. Door de hashtag #MeToo die veel media aandacht kreeg door de schandalen die in Hollywood plaatsvonden, werd de noodzaak om tot actie te komen ook opgepikt door het Europese Parlement.

Reagerend op de wereldwijde discussie over seksuele intimidatie verscheen corporate antropologe Danielle Braun op 29 november in het Financieel Dagblad, waarin zij tot de conclusie kwam dat seks op de werkvloer niet over seks gaat, maar juist over macht. Samen met psychiater Bram Bakker stelt zij de vraag hoe wij naar al deze schandalen moeten kijken. Ondanks dat Braun en Bakker erkennen dat dit soort gedrag rationeel onaanvaardbaar is, stellen zij dat het gedrag van zowel de daders als de slachtoffer mede verklaard kunnen worden door ‘ons oude oerbrein’.

Door seksuele intimidatie vanuit een multidisciplinair perspectief – antropologisch en psychologisch – te bekijken, proberen Braun en Bakker niet slechts te verklaren ‘hoe’ grensoverschrijdend gedrag kan plaatsvinden op de werkvloer,  maar ook ‘waarom’ het kan plaatsvinden en soms zelfs goedgepraat wordt. Hoe komt het toch dat de seksueel getinte opmerkingen van Donald Trump verafschuwd worden, maar dat het machtige en seksuele karakter van ‘Mr. Grey’ uit vijftig-tinten-grijs als aantrekkelijk beschouwd wordt?

Ander antropologisch nieuws:

Boekenlegger op de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *