UvA-onderzoek over vrouwen die naar Syrië vertrekken krijgt kritiek in de media

Na een publicatie van de UvA over vrouwen die naar Syrië vertrekken is er veel losgebroken in de media. In de publicatie Chatting about marriage with female migrants to Syria bieden UvA-antropologen Aysha Navest, Martijn de Koning and Annelies Moors een ander, minder negatief perspectief op vrouwen die afreizen naar het kalifaat. Ze spraken 22 uitgereisde vrouwen via Whatsapp over hun huwelijk. Het onderzoek werd in april 2016 gepubliceerd in het vakblad Anthropology Today.

In het nieuws
NRC publiceerde op 16 januari een artikel waarin zij beargumenteren dat één van de Uva-onderzoekers mogelijk sympathiseert met jihadgangers. Junioronderzoeker Aysha Navest zou op het forum Marokko.nl onder de naam Ought Aicha (zuster Aicha) de daden van terreurorganisatie Islamitische Staat (IS) hebben goedgepraat. Ook de onderzoeksmethode wordt door NRC in twijfel getrokken omdat de volledige namen van de geïnterviewde vrouwen niet bekend bij de onderzoekers en kon niet worden gecontroleerd of de vrouwen zich daadwerkelijk in Syrië bevonden. Dit nieuws werd ook op andere media verspreid zoals door De Volkskrant.

Reactie op de berichten
Annelies Moors, hoogleraar aan de Uva en één van de onderzoekers, heeft op het NRC gereageerd. Ze stelt dat het onderwerp en de conclusies van het onderzoek, evenals het onderzoek zelf, onvolledig en onjuist worden weergegeven in het NRC-artikel. Over de aard van het onderzoek is goed gecommuniceerd in de publicatie. Zo is deze vooral explorerend van aard en heeft antropologie de ethische code om geen volledige namen te gebruiken. Ook werd er van junioronderzoekers verwacht dat ze een netwerk hadden binnen de onderzoeksgroep, maar als ondezoeker altijd objectief te blijven. Moors laat weten dat een discussie over antropologische methoden, transparantie, vooringenomenheid, de relatie van onderzoekers tot hun gesprekspartners en integriteit belangrijke onderwerpen van debat zijn. Die discussie gaan de Uva-onderzoekers zelf dan ook niet uit de weg.

6889187834_9fc6645944_o - kopie

Afbeelding: Creative Commons, Flickr.

Eva

More Posts

Follow Me:
LinkedIn

Boekenlegger op de permalink.

3 Comments

  1. Eric Wolf zei volgens mij: ‘Anthropology is the most humanist discipline of the sciences and the most scientific of the humanities’ Iets in die strekking. Dit soort ‘explorerende’ onderzoeken hebben en geen oog op menswaardigheid en geen op wetenschappelijkheid. Dit soort psychische exploraties horen bij een andere inrichtingen (ggz) thuis, waar we als samenleving wel voor horen te betalen, maar we niet horen niet te betalen voor zulke onderzoeken. Vooral als we weten dat de respondenten de ideologie in stand houden die wereldbevolkingen tot slaaf maakt en afslacht. Kortom, een blamage voor de Uva.

    • Zonder dergelijk explorerend onderzoek zouden we niet goed weten wat we zouden moeten onderzoeken. Dit soort onderzoek voorkomt juist dat we veel geld steken in onderzoeken die uitgaan van slecht onderbouwde hypothesen.

  2. Deze kwestie maakt het onderscheid tussen menselijkheid en wetenschap bijzonder relevant. Wat te denken van deze quote:

    Although Wolf is famous for his phrase characterizing the intellectual style of anthropology as ‘the most scientific of humanities, the most humanistic of sciences’, the phrase that comes directly before is for our purposes even more telling: ‘anthropology is a manner of looking at man and a vision of man’ (1974 [1964]: 88). It requires careful scrutiny of what is but also demands imagination of what could be. In recent years, anthropology has witnessed vital debates over whether it should participate in such moral discussions or remain purely ‘scientific’ (D’Andrade, 1995; Scheper-Hughes, 1995). Several major anthropological thinkers use the terms ‘humanity’ and ‘humanism’ as a path forward from these debates (Hart, 2001; Rappaport, 1999), but do not define them. Lila Abu-Lughod (1993) puts forth ‘tactical humanism’ as a way of countering reified ideas of people as collective kinds or cultures, but she handles it cautiously, as if humanism might be picked up for this one use but otherwise distrusted as an ethical-political framework. Humanism may or may not prove satisfactory, but we need more thorough arguments for and against it. Ethical-political humanism, from an anthropological perspective especially, indicates a commitment to all people, in all places and times, perhaps expressed within but not just limited to specific societies and cultures. This commitment is both intellectual and moral.

    – Josiah McC. Heyman (2005)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *